Recital met werken franse fluitschool: Met name Philippe Gaubert
Froukje Wiebenga, fluit
Wim Voogd, piano
"Een heerlijk avondconcert op de verjaardag van mijn vriendin. Wat een goed idee!! Genoten! Dank hiervoor."
Op zaterdagavond 13 december speelden fluitiste Froukje Wiebenga en pianist Wim Voogd werken van met name Philippe Gaubert. Voor veel mensen een relatief onbekend componist, maar in klank vaak herinnerend aan de stijl van o.a. Debussy en Ravel. Het programma liet horen hoe de romantische stijl van Gaubert zich onder invloed van het impressionisme en oosterse muziek ontwikkelde, om uit te monden in een zeer persoonlijke, eigen, heldere en kleurrijke stijl. Van Gaubert waren te horen: Romance (1905), Deuxième Sonate (1924), Deux Esquisses (1914) en Sonatine, quasi Fantasia (1937). Van Paul Taffanel brachten de musici Andante en Scherzettino (1907) ten gehore, en aan het einde van het concert werd het publiek getrakteerd op de voor zowel piano als fluit zeer virtuoze Sonate (1957) van Francis Poulenc. Na afloop van het concert werd er nog gezellig nagepraat met publiek en artiesten onder het genot van een glas wijn, en gingen de donateurs van de Stichting Podiumkunsten Emmakade daarna met een aardigheidje als dank voor de financiële steun voor afgelopen jaar weer de winterkou in.
Zaterdag 1 november 2008 jl
Night Music in Palaces: Gagaku muziek en barokmuziek
Op zaterdagavond 1 november waren Naomi Sato (japanse sho) en Miriam Overlach (harp) te horen in het programma: 'Night Music in Palaces'. In Japan wordt de maand november het 'seizoen van de lange nachten' genoemd. Daarom werd in dit concert muziek uitgevoerd die met het thema nacht te maken had. Door ziekte kon helaas onverwacht baroktrompettiste Yumiko Naito niet spelen, maar Naomi Sato en Miriam Overlach vingen dit met enkele kleine aanpassingen in het programma uitstekend op, en speelden beide met overgave. Ze kozen muziek van zowel Westerse als Oosterse paleizen en tussendoor kreeg het publiek uitleg over de muziek en het (voor velen onbekende) instrument "sho". Zo weet het publiek inmiddels dat het instrument telkens opgewarmd moet worden voor en na het spelen, dat de sho 17 "bamboefluitjes' telt, en dat er tegenwoordig ook muziek gecomponeerd wordt voor sho solo. De traditionele Gagaku muziek, o.a. bedoeld om mensen in een ruimte in een zelfde stemming te laten geraken, had een zeer bijzonder effect in de beslotenheid van het huistheater. In de Suite for Mary geschreven door de shospeelster (en componiste) Naomi Sato zelf was verder in de Schotse klanken prachtig te horen dat de sho verre familie is van de doedelzak.
Zaterdag 4 oktober 2008 jl
Aller et Retour Liederen van o.a. Brahms, Bridge, Röntgen
Natascha Morsink, mezzosopraan
Carolien Drewes, piano
Mikhail Zemtsov, altviool
"An absolutely beautiful performance. Thank you! Beautiful and interesting".
Het programma Aller et Retour verhaalt van een reis naar Duitsland, Engeland en weer terug, waarbij ook Nederland wordt aangedaan. Mikhail Zemtsov, de samensteller van deze muzikale reis, is aanvoerder altviolist van het Residentie Orkest in Den Haag. Hij is geboren in Rusland, studeerde aan het Conservatorium in Moskou en vervolgens in Maastricht en sloot deze studies af met bijzondere onderscheidingen. Uitgevoerd werd repertoire voor mezzosopraan, altviool en piano: Zwei Lieder van Brahms, Three Songs van Frank Bridge en de weinig uitgevoerde, maar prachtige Lyrische Gänge van Julius Röntgen. Daarnaast werden het Scherzo uit de F.A.E. Sonate en een aantal liederen van Brahms uitgevoerd, en had Podiumkunsten Emmakade de eer de première van de Salieri Variations van Alexander Dmitriev voor altviool solo te kunnen presenteren aan haar publiek.
Dit concert is te boeken: stuur een mail via 'contact'.
Zaterdag 6 september 2008 jl
Bizarre ontmoetingen: Guillaume Apollinaire en Francis Poulenc
Sinan Vural, bariton
Paul Prenen, pianist
Olaf Mulder, libretto/regie
"Een fantastisch programma; ik wist niets van Apollinaire en Poulenc, maar wat een interessante personen!"
Een literair liedprogramma. Olaf Mulder, geïnsprireerd door een bizarre krantenadvertentie die ook deel uitmaakte van de voorstelling, nam het initiatief een libretto te schrijven als omlijsting van dit programma waarin liederen van Poulenc op gedichten van Apollinaire uitgevoerd werden. De liederen werden in theatrale vorm door zanger Sinan Vural en pianist Paul Prenen toegelicht, die respectievelijk de personages Poulenc en Apollinaire speelden. Ook kwamen wetenswaardigheden over de levens van beide heren aan bod tijdens hun gesprekken met elkaar. Het programma kende enkele verrassingen, waaronder drie onbekende liederen die oorspronkelijk deel hebben uitgemaakt van de cyclus 'le Bestiaire', die tot voor kort verloren gewaand werden.
17 en 18 Mei 2008 jl
“Wir fahren zu den Eskimo's" Berliner Theater
Benno Berlin, zang
Gerrit Loets, piano
"Een verrassend portret van Friedrich Hollaender met heel veel flair ten tonele gebracht. Dank!"
Op 18 en 19 mei werd het publiek van Podiumkunsten Emmakade getrakteerd op een muzikale smulpartij met schlagers en chansons uit de revues en films van het meervoudig talent Friedrich Hollaender. De cabarets in het Berlijn van de jaren twintig en dertig waren zijn thuis. In ballingschap in Hollywood componeerde hij voor talloze films en werkte daarbij samen met vele wereldsterren. Midden jaren vijftig keerde hij terug naar Duitsland. Musicus, auteur, cabaretier en satiricus. Componist van vele evergreens, zoals Ich bin von Kopf bis Fuss auf Liebe eingestellt waarvan de muziek het publiek ook nu nog prikkelt, tot tranen weet te ontroeren en blijft betoveren. Zanger Benno Berlin en pianist Gerrit Loets voerden het erfgoed van deze duizendkunstenaar amusant en met schwung ten tonele.
5 April 2008 jl
Gentle Love, Sweet Melancholy English Lutesongs
Valeria Mignaco, sopraan
Alfonso Marín, luit
"Heel mooi, deze luitliederen in zo'n intieme ruimte!"
Op 5 april werden prachtige Engelse luitliederen gezongen door de Argentijnse sopraan Valeria Mignaco. ZIj werd begeleid door luitist Alfonso Marín. Valeria en Alfonso brachten een heel warm en harmonisch evenwicht tot stand in het samengaan van luit en stem. Zij musiceerden bezield, innemend en gepassioneerd, hetgeen een mooi en intiem concert opleverde. Op het programma stonden o.a. liederen van John Dowland, Thomas Campion en Anthony Holborne. De concerten van het professionele duo (sinds 2002) worden gekenmerkt door de hartstocht, de flexibiliteit en de technische en stilistische volmaaktheid van hun interpretatie. Ze gaven concerten in Nederland, België, Spanje, Frankrijk, Engeland en Duitsland en verlenen hun medewerking aan projecten op het gebied van middeleeuwse, barok en hedendaagse muziek.
9 Maart 2008 jl
'Avec Chaleur...'
Irene Verburg, mezzosopraan
Carolien Drewes, piano
"In één woord schitterend. De toelichting van de liederen was prima. En heerlijk zo dicht in de buurt".
Mezzosopraan Irene Verburg en pianiste Carolien Drewes stelden een programma samen met als thema 'Avec Chaleur' . De betekenis van warmte komt naar voren in de titel Serres chaudes van Chausson, waarin het beeld van de kas broeierigheid, melancholie, transparantie en beklemming uitbeeldt, passend bij de tijdgeest van 'le mal du siècle'. Warmte vertaalt zich ook naar liefde in liederen van Duparc en naar de zwoele muziek van de Spaanse componist Obradors en in de Chansons de Négresse van Milhaud. In het mooie franse en spaanse repertoire voelt Irene Verburg zich uitstekend thuis en spreekt daarmee het publiek enorm aan. Een kind was zo geboeid door de expressieve mimiek van de zangeres, die hier zo dichtbij is, dat alle muzikale wendingen af te lezen waren in intensiteit op het gezicht. Het temperament kwam in de spaanse liederen en Duparc volledig tot uiting, wat een staande ovatie ontlokte aan het publiek.
16 en 17 Februari 2008 jl
Alma Mahler: Liederen en dagboekfragmenten
Natascha Morsink, mezzosopraan
Carolien Drewes, piano
Gepke Witteveen, actrice
"Zulk een liefde uitgedrukt in stem en piano, heel mooi, vol emotie. Het gesprokene liet ons eveneens de adem inhouden. De muziek drukte de verschillende soorten spanning perfekt uit. Heel indrukwekkend ontrolde dit bijzondere leven zich voor onze ogen (en oren)".
Alma Mahler (1880 Wenen - 1964 New York) is een van de meest fascinerende vrouwen van het begin van de 20e eeuw. Deze mooie en kunstzinnige femme fatale had gedurende haar leven vele verbintenissen met beroemde kunstenaars en had een turbulent liefdesleven. Ze was achtereenvolgens getrouwd met componist Gustav Mahler, architect Walter Gropius en schrijver/dichter Franz Werfel, minnares van de kunstenaars Gustav klimt en Oskar Kokoschka. Alma studeerde compositie bij Alexander Zemlinsky en had voor haar 20e levensjaar al meer dan honder liederen geschreven. Actrice Gepke Wiiteveen kroop door middel van de persoonlijke dagboekfragmenten van Alma in de huid van deze bijzondere vrouw. Gepke wist Alma's zelfgerichtheid, haar emoties, verliefdheden, haar hardheid en haar melodramatische karakter zeer goed te treffen. Mezzosopraan Natascha Morsink en pianiste Carolien Drewes 'portretteerden' Alma door middel van haar muziek als een begaafd componiste: van mildheid tot krachtige explosies, van passie tot statigheid. Het publiek zat ademloos te kijken en te luisteren.
Deze voorstelling is opnieuw te zienop:
Zaterdag 23 januari 2010 in het theater in Heerde
Deze voorstelling was ook te zien op:
Vrijdag 14 november 2008 in Theater Concordia, Enschede: www.concordia.nl
Vrijdag 23 januari 2009 in Cultuurhuis Doorn: www.cultuurhuisdoorn.nl
Deze voorstelling is te boeken: stuur een mail via 'contact'.
" Een zeer gevarieerd, toegankelijk, meeslepend en voortreffelijk gespeeld concert".
Laura Sandee opende het concert met Klavierstücke op. 116, 117 en 119 van Brahms en betoverde daarna het publiek met delen uit Miroirs van Ravel: Oiseaux tristes, Une barque sur l'ocean en la Vallée des Cloches. Elk deel van dit werk manifesteert de visuele beelden en sferen die worden opgeroepen wanneer een persoon in de spiegel kijkt. Na het fantastische spel van Laura trok Anna van Nieukerken nog een paar andere expressieve (en dynamische!) laatjes open in het onstuimige werk van Rachmaninov, Preludes op.23, nr. 5 en nr. 4 en zijn latere Corelli-variaties, op. 42. Dit is een serie van 20 korte variaties op de sonate voor viool, cello en klavecimbel, op.5 nr. 12 van A. Corelli, die één van de oudste thema's uit de Europese muziek, La Folia, gebruikte.
