Zondag 11 december 2011 jl

Duo Macondo
Granados, Albéniz, Piazzolla

Michael Zemtsov, altviool
Enno Voorhorst, gitaar

"Was geweldig hier te spelen! Mooie akoestiek waarbij je echt àlles kunt horen en het publiek was muisstil..." - Enno Voorhorst, gitarist.
"Een hele mooie concertgelegenheid, gevoelig en warm publiek!" - Mikhail Zemtsov, altviolist.

"Schitterende en hartverwarmende muziek. Wij hebben genoten, ook van de bijzondere toepassingen van de gitaar."
"Dit duo heeft de melancholische klanken van de Latijns-Amerikaanse muziek schitterend laten klinken! De donkere toon van de altviool en de akkoorden van de gitaar zijn samen ontroerend. Dank!"

Voor een vrijwel uitverkochte zaal speelde Duo Macondo warme en passievolle muziek op 11 december 2011 bij Podiumkunsten Emmakade. Het publiek was muisstil en kon intens genieten van de soms melancholische, dan weer opzwepende muziek die Mikhail Zemtsov en Enno Voorhorst met grote overgave en grote muzikaliteit brachten. Deze musici weten wat muziek spelen is; spelen met de noten, spelen met de instrumenten, en dat op zeer hoog niveau. De combinatie van altviool en gitaar werkte verbluffend aanstekelijk op het publiek dat enthousiast applaudiseerde. Een prachtige afsluiting van een mooi muzikaal jaar 2011. Na afloop van het concert werd nog lang nagenoten!

 

Zondag 13 november 2011 jl

De bebaarde engel
Liederen van o.a. Francis Poulenc van rond de Tweede Wereldoorlog

Foto's: Peter Nientied

Inga Schneider, mezzosopraan
Anna van Nieukerken, piano

"Reuze bedankt! Ik vond het prachtig!"
"Concert met zeer rijk palet aan kleuren en klanken en intens vertolkte emoties. Mooi programma, ook door de gesproken gedichten door zangeres én pianiste!".

Op zondag 13 november 2011 traden zangeres Inga Scheider en pianiste Anna van Nieukerken op met hun programma "De bebaarde engel". Op hun programma stonden liederen van rond WO II; prachtige gedichten op muziek gezet door Francis Poulenc, Kurt Weill en Hanns Eisler. Inga en Anna wisselden de gezongen liederen af met gesproken teksten over de oorlog, en met grappige dierengedichten die naadloos aansloten bij de liederen die er op volgden. Het duo wist gevoelige snaren te raken met liederen van Poulenc zoals "Violon", "Hyde Parc", "Montparnasse" en "C". Hierna volgden een aantal prachtige Duitstalige liederen van Eisler uit zijn tijd in Holywood en "Youkali" en "Abschiedsbrief" van Kurt Weill. Het concert werd afgesloten met het heel intens gezongen "Sanglots" van Poulenc, gevolgd door tongbrekende kunsten in Fetes Galantes. Inga en Anna lieten horen dat zij heel erg thuis zijn in dit boeiende repertoire en de vele emoties die uit de teksten spreken prachtig konden vertalen naar hun liederen.

 

Zondag 16 oktober 2011 jl

Rondom Ton de Leeuw
Muziek van Ton de Leeuw, Piet Ketting en Stephen Westra

Foto's: Peter Nientied

Ensemble Kokako:
Alwin de Vries, fluit
Anja van Dooren, klarinet/ basklarinet
Josje Lodder, piano

"Bravo(ure) voor de Nederlandse Leeuw! Dat de Ketting
a.) van Three Pieces tot in de 4e moge leiden
b.) van deze podiumkunst voortgang vindt!"
"De stralende gastvrijheid bleef voelbaar tijdens het inspirende concert".

Op 16 oktober om 15.00 uur vond bij Podiumkunsten Emmakade een concert plaats door Ensemble Kokako met een programma rond één van de grootste Nederlandse componisten van de vorige eeuw; Ton de Leeuw. Centraal op het programma stonden 3 werken van deze componist. Twee werken (het trio voor fluit, klarinet en piano en andante en vivace voor fluit en piano) dateren uit zijn eerste periode, opvallend zijn het gebruik van bijzondere ritmes en toonreeksen. Het derde stuk, Nine rasas voor piano solo, was veel vrijer van opzet. De fascinatie van Ton de Leeuw voor oosterse (in dit geval indiase) muziek is in dit stuk duidelijk terug te horen. Het programma werd aangevuld met het trio van Piet Ketting voor basklarinet, fluit en piano uit 1928, een van de oudste stukken voor deze bezetting en een première: three pieces for flute, clarinet and piano van de jonge Nederlandse componist Stephen Westra, die het concert zelf bijwoonde! Driewerf hoera voor de Nederlandse Leeuw!


Zaterdag 24 september 2011 jl

Micha Hamel bij Podiumkunsten Emmakade
Festival Dichter aan huis


Dit jaar nam Podiumkunsten Emmakade voor het eerst deel aan het festival Dichter aan huis. Op zaterdag 24 september droeg componist, dirigent en dichter Micha Hamel (1970) 5 keer die middag voor uit eigen werk. Als dichter debuteerde hij in 2004 met zijn eerste bundel "Alle enen opgeteld", waarvoor hij de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs ontving. Daarna verschenen nog zijn bundels "Luchtwortels" en "Nu je het vraagt". Door een lange file op de A12 liep Micha klokslag één uur binnen, terwijl de gasten hun plekje al zochten. Het was een mooie, aangename, verrassende en poetische middag waar het publiek behalve met de dichter en zijn prachtige gedichten ook kennis kon maken met de gastvrijheid van Podiumkunsten Emmakade. De gasten werden, zoals ook altijd bij de concerten, getrakteerd op koffie en thee met huisgemaakte koekjes, en konden, voor naar de volgende locatie gerend moest worden, nog een heerlijk glas wijn blijven drinken en nog even napraten met Micha. Bij elke sessie droeg Micha verschillende gedichten voor, van serieus, tot hilarisch, van (lang) verhalend tot een heuse rap, van bekende tot nog niet gepubliceerde werken.

Zondag 18 september 2011 jl

Licht, leer me
Russische pianomuziek en gedichten van Nabokov, Andreus en Vasalis

Foto's: Peter Nientied

Nadia Askarova, piano en voordracht

"Dank, mooi concert, mooie taal, sympathieke ontvangst!".
"Genoten vanmiddag! ".

Op zondag 18 september 2011 om 15.00 uur opende Podiumkunsten Emmakade haar nieuwe seizoen met de verrassende voorstelling “Licht, leer me” door de Russisch-Nederlandse concertpianiste Nadia Askarova. Het programma ging over de pianiste zelf, geboren in Rusland, nu wonend in Nederland. Waar is zij thuis? Wie is zij? Heeft zij heimwee naar iets wat nooit bestaan heeft? En wat is voor haar de Russische ziel? Als kind groeide ze op in Moskou. Alles boeide om haar heen en ze kon eigenlijk alles perfect: wiskunde, vreemde talen, ballet…Als jong meisje dacht ze dan: je kunt veel, maar je moet kiezen. Of juist niet doen waar je goed in bent? Misschien heel wat anders? Misschien wel stilte? Ze kan leven zonder aardse dingen, maar niet zonder de klank van muziek in haar hoofd. Wat is dat, stilte in je hoofd? Zij hoort altijd klanken. “Licht, leer me” is een verrassende mix van muziek, woord, licht en geluidseffecten.


Zondag 19 juni 2011 jl

Bruggenbouwers
De lange armen van de componisten uit de Lage Landen

Red Rose Four, blokfluitkwartet
Nynke Algra
Nienke van der Meulen
Kim Stockx 
Ester van der Veen


Foto's: Peter Nientied

"De blokfluittrauma's uit mijn jeugd zijn als sneeuw voor de zon verdwenen! Dankzij deze vier indrukwekkend mooi spelende dames!"
"Levendig en enthousiast, leuk om wat meer achtergrond te weten van deze muziek!"
"Blijmakende muziek. NIet in het minst door het plezier dat de muzikanten uitstralen. Erg mooi, veel dank."

Op het laatste concert van dit seizoen van Podiumkunsten Emmakade trad het bijzondere, gedreven en talentvolle blokfluitkwartet Red Rose Four op. Sinds de oprichting vijf jaar geleden kende het kwartet al vele hoogtepunten en won diverse prijzen. Het ensemble wordt geroemd om de harmonieuze presentatie, het goede samenspel en de prachtige ensembleklank. Dat bleek maar eens te meer tijdens dit bijzondere concert waarin muziek klonk van 5 generaties "bruggenbouwers": Van Dufay, Ockeghem, des Prez en Isaac, via Crecquillon en Clemens non Papa naar Jean de Castro, Philiipe de Monte, en Lassus, en als navolger Jan Pieterszoon Sweelinck. De vier jonge musici voelden elkaar perfect aan, iedere inzet was gelijk, en er sprak een enorme dynamiek uit het samenspel. Regelmatig werd er van fluit gewisseld en er was uitleg over de verschillende fluiten. De jongste aanwinst van het kwartet, een enorme basfluit, oogstte bijzonder veel bewondering.
Heel graag zien wij dit inspirerende kwartet nog eens terug bij Podiumkunsten Emmakade!

Zondag 8 mei 2011 jl

Bach Cello Suites
Nr. 4 en 5

Katy Bell, cello


Foto's: Danielle Schriel

"Een hele mooie nieuwe ervaring opgedaan!"
Heel knap gespeeld en een hele bijzondere middag. Wat een mooie ontvangst. Bedankt!"
"Worth a visit from Schotland. Many thanks for such a warm welcome".
"Hoorde gaandeweg de cello steeds meer zingen. Natuurlijk kijk ik uit naar de 6e Suite!"

Op deze warme en zonnige zondag (en moederdag!) 2011 speelde de Schotse celliste Katy Bell opnieuw Cello Suites van Johann Sebastian Bach voor een volle huiskamer. Ditmaal de vierde en vijfde Cello Suite. Katy speelde eerder in het seizoen ook al voor een uitverkochte zaal bij Podiumkunsten Emmakade (zie "galerij '10" , 14 novemer 2010) . Katy's interpretatie van de Bach Suites zijn sterk beïnvloed door Yehuda Hanani, de docent bij wie ze in Amerika heeft gestudeerd. Hanani is in zijn jeugd opgeleid door de zeer beroemde cellist Pablo Casals, die de Suites op jonge leeftijd heeft ondekt en ze grondig heeft bestudeerd; de suites zijn dankzij hem beroemd geworden. Katy Bell woont sinds een jaar in Den Haag en speelt de cello suites dagelijks. De zeer gestructureerde maar toch persoonlijke Bach suites blijven iedere keer een ervaring waarbij altijd iets nieuws te beleven is. Ook ditmaal oogstte Katy veel lof voor haar spel. De 5e Suite kreeg een prachtige donkere kleur door de (door Bach voorgeschreven) hoogste (A) snaar een toon te verlagen (naar G) waardoor het spel veel moeilijker is maar de klank een bijzondere diepte krijgt. Extra bijzonder was het voor Katy dat haar eigen moeder speciaal voor dit concert uit Schotland was overgekomen!

Zondag 17 april 2011 jl

Sluitstuk
Voorstelling vol verhalen over afscheid met muziek van Bach en Shostakovich

Anna van Nieukerken, concept, piano en spel
Sjoerd Spruijt, beweging/spel
Marjet Moorman, regie


Foto's: Peter Nientied

"Wat een schitterend spel, we hebben genoten! (beiden grote liefhebbers van Toon Tellegen!!)"
" Heel apart, bijzonder, en zéér muzikaal. Complimenten aan de uitvoerenden"
"Wat is dit top!"

Op zondag 17 april 2011 speelden pianist Anna van Nieukerken en acteur Sjoerd Spruijt bij Podiumkunsten Emmakade de voorstelling "Sluitstuk" : een collage met muziek van Shostakovich en Bach, dierenverhalen over afscheid van Toon Tellegen en afscheidsbrieven van mensen die zelf voor de dood kozen. Enige tijd geleden stuitte Anna bij toeval op het boek " Ik sluit nu maar af", een verzameling afscheidsbrieven van mensen die een eind aan hun leven maakten. Anna, die een passie heeft voor de combinatie van muziek en theater, was zo gefascineerd door het boek dat ze het wilde gebruiken in een muzikale voorstelling. Ze werkte haar ideeën verder uit met regisseuse Marjet Moorman en acteur Sjoerd Spruijt. De afscheidsbrieven lieten zich prachtig combineren met kinderverhalen van Toon Tellegen: verhalen van de mier en de eekhoorn die afscheid van elkaar nemen. Kleurrijke preludes van Shostakovich en enkele bekende preludes en fuga's Shostakovich en Bach vormen het muzikale deel van het verhaal. Kernstukken waren drie werken in d mineur; een toonsoort die van oudsher geassocieerd wordt met de dood.

Zondag 13 maart 2011 jl

Bach: maar dan anders
Accordeon en Japanse Sho

Naomi Sato, Japanse sho
Marieke Grotenhuis, accordeon

Foto's :Peter Nientied

"Van ver gekomen, ruim de moeite waard!
"What a wonderful experience to hear Marieke and Naomi play together! What a pity JS Bach wasn't able to attend...but, you never know...maybe he did!
"Prachtig concert, vooral huiselijke sfeer en kleinschaligheid erg prettig. Heerlijke cake!"

Op zondag 13 maart 2011 werden werken van Johann Sebastian Bach eens in een geheel nieuwe context uitgevoerd. De Japanse Naomi Sato en Marieke Grotenhuis (uit Den Haag), die ieder apart al eerder met zeer veel succes optraden bij Podiumkunsten Emmakade, bundelen hun krachten in een programma waarin het werk van Johann Sebastian Bach centraal stond. Het concert begon heel verstild met het geluid van de voor velen onbekende sho (Japans mondorgel dat vroeger voor muziek aan het Japanse hof werd gebruikt) vanaf achter het publiek. Na een tijdje mengde de accordeon zich in de accoorden, zodat het soms moeilijk te onderscheiden was welke van de instrumenten (die tot de zelfde instumentenfamilie behoren) nu klonk. Hierna ging het stuk naadloos over via een (2-stemmig) geneuried bachkoraal over naar een instrumentale bewerking van dit koraal. Naast werken van Bach klonk er ook nieuwe muziek van Hosokawa en muziek gecomponeerd door Naomi Sato zelf, waarin zij tijdens het spelen van de sho ook "zong" door het instrument. Een bijzondere ontmoeting van twee instrumenten waar velen van genoten!

Heel blij waren we dat Naomi kon komen spelen, nadat net in haar geboorteland de allesverwoestende tsunami plaatsvond en er een nucleaire ramp dreigde. Voor de slachtoffers van de ramp haalde Naomi tijdens het concert 100 euro op voor het Rode Kruis in Japan waarvoor zij het goedgevige publiek via deze weg hartelijk wil bedanken!

 

Zondag 13 februari 2011 jl

Birds
Over vogels in allerlei gedaanten en stemmingen

Ensemble ANIMA
Marjan Kuiper, sopraan
Ine Sinnige-Worm, klarinet
Andrew Clark, piano


Foto's: Peter Nientied

"What a way to spend the day: birds in the early morning, "Birds" in the afternoon. Listening to them made my sorrows go away".
"Een prachtig concert. Mooi gezongen door Marjan, ingetogen begeleid door Andrew en door Ine, die veel vogelgeluiden uit haar klarinet heeft getoverd. De lente kan inderdaad beginnen!".
"De lente mag uit zijn voegen barsten: Vogeltjes, kom maar op!".

Ensemble Anima gaf op zondag 13 februari 2011 voor een groot en zeer enthousiast publiek het zeer afwisselende concert "Birds". De lente werd op een kwinkelerende manier aangekondigd door een bewerking van de "Deux poemes de Ronsard" van Roussel (oorspronkelijk voor fluit en sopraan) en ook door de zelden uitgevoerde, maar heel bijzondere liederen van Gordon Jacob voor klarinet en sopraan. Verder voerde ANIMA muziek uit van o.a. Bliss, Mc.Farren, Spohr en Chausson. De vogels en vlinders vlogen het publiek figuurlijk om de oren en zowel sopraan, klarinettist als pianist zorgden voor een lyrisch, soms melancholisch, dan weer sprankelend en kwetterend, oorstrelend spektakel. Hoewel de musici van dit ensemble elkaar al jaren kennen is  ANIMA afgelopen jaar nieuw ontstaan. De naam van dit gezelschap is een samenvoeging van de namen Andrew, Ine en Marjan en betekent ‘ziel’, hetgeen ook precies datgene is dat zeer goed over het voetlicht kwam: het met hart en ziel muziek willen maken. Dit concert was tevens de inwijding van de "nieuwe" Steinway vleugel die onlangs door de Stichting Podiumkunsten Emmakade aangeschaft kon worden met behulp van sponsoren en donateurs en een subsidie van Het Prins Bernhard Cultuurfonds. Een betere inwijding van het instrument hadden we ons niet kunnen wensen!


Zondag 16 januari 2011 jl

Dana Zemtsov
Concert voor altviool

Dana Zemtsov, altviool


Foto's: Peter Nientied

"Als ik een loslopende altviool was met mijn ziel onder de arm, zou ik graag Dana Zemtsov tegenkomen".
"Heel indrukwekkend, afwisselend programma en prachtig gespeeld. Heel veel succes in je verdere muzikale loopbaan Dana!"
"Wat een talent, geweldig!"

Op 16 januari 2011 gaf de 18-jarige, bijzonder getalenteerde altvioliste Dana Zemtsov een solo optreden bij Podiumkunsten Emmakade. Dana heeft al een ongelofelijke reeks aan eerste prijzen op haar naam staan en waarom dat zo is was vanaf het begin van haar concert volstrekt duidelijk. Dana toverde de meest verschillende klanken uit haar altviool, van heel zacht en teder, heel warm en vol, naar snijdend en schrijnend, plukkend en tokkelend. Ze opende het concert met de preludes uit de Suite nr. 3 van J.S. Bach, gevolgd door "recitativo en Scherzo Caprice" '" van F. Kreisler. Hierna kwam de 6e Suite van Bach, met een zeer intens en expressief gespeeld tweede deel, "Allemande". Tijdens "Preghiera" (=gebed), een compositie geschreven door Dana's docent M.Kugel naar aanleiding van het overlijden van zijn altviooldocent, kon je een speld horen vallen. Dana wist haar publiek diep te raken met haar expressieve spel, en in de intieme ruimte van Podiumkunsten Emmakade was elke emotiewisseling duidelijk op haar gezicht af te lezen. Als vrolijke afsluiting speelde Dana een aantal variaties van Paganini/Kugel: "Carnevale di Venezia" waarin ze nogmaals haar plezier in het spel en haar enorme vaardigheid kon laten horen. Volgend jaar begint Dana aan haar eerste jaar van het Conservatorium in Maastricht, maar eerst even haar examens op het lyceum halen....We zullen Dana zeker blijven volgen in haar ontwikkeling en hopen dat ze nog vaak bij Podiumkunsten Emmakade terug zal komen!

 


 
 

Stichting Podiumkunsten Emmakade
Koningin Emmakade 139
2518 JJ 's Gravenhage

Informatie en reserveringen:
070 427 55 37
info@podiumkunstenemmakade.nl

© Stichting Podiumkunsten Emmakade 2008